Epoka digjitale lidh fëmijët nga bashkësitë e ndryshme etnike, gjuha nuk është pengesë për komunikimin e tyre

Strugë, 19 qershor – Sfidat e epokës digjitale, të folurit anglisht, komunikimi në lidhje me lojërat, filmat, këngët, ushqimin dhe aktivitete të tjera jashtë shkollës janë vetëm disa nga ngjashmëritë që lidhin të rinjtë nga komunitetet e ndryshme etnike në Strugë. Këtë e dëshmoi projekti “Klasat multikulturore”, të cilin e realizoi shoqata për zhvillim dhe aktivizëm “Akva” nga Struga, financuar nga Ministria e Sistemit Politik dhe Marrëdhënieve Ndërkomunitetesh.

Në kuadër të këtij projekti, në shkollën fillore “Vëllezërit Milladinovci” janë formuar tri grupe prej 20 nxënësish nga klasa e gjashtë deri në të nëntën nga klasat e gjuhës maqedonase, shqipe dhe turke, të cilët përdorin mjete kreative për të mësuar për ngjashmëritë me bashkësitë e tjera etnike.

Qëllimi i projektit, sipas Sllavivca Jovçeskës, kryetare e shoqatës për zhvillim dhe aktivizëm “Akva”, është njohja e të rinjve me multikulturalizmin përmes mjeteve kreative për shprehje në shkollë.

Për këtë, sqaroi ai, fillimisht janë mbajtur trajnime me mësimdhënësit që janë pjesë e projektit dhe më pas janë pajisur tri klasa multikulturore me laptopë, projektorë dhe materiale të tjera të nevojshme për punë.

“Krijuam tri klasa multikulturore, i pajisëm me mjete, të cilat mundësuan përmes lojës në mënyrë kreative që fëmijët nga bashkësitë e ndryshme etnike të njihen dhe të zbulojnë ngjashmëritë që i lidhin”, theksoi Jovçeska, duke theksuar se e tërë procesi mbikëqyret nga mentorë të cilët ndihmojnë mësuesit nëse ka nevojë.

Pasi u njohën me njëri-tjetrin, nxënësit u ndanë në dy grupe, sipas talentit të tyre, punuan në art dhe muzikë. Në fund të projektit u pikturuan murale për të zbukuruar objektin e shkollës dhe ata që u morën me muzikë do të kenë performancën përfundimtare me një këngë të realizuar në maqedonisht, shqip dhe turqisht, gjegjësisht në tri gjuhët e përfshira në projekt.

Për mënyrën se si komunikojnë nxënësit nga bashkësitë e ndryshme etnike dhe si i zbulojnë ngjashmëritë, MIA ka biseduar me Selpi Poshkën dhe Jasmina Kukuneshoskën, mësimdhënëse të gjuhës angleze në SHF “Vëllezërit Milladinovci”, të cilët janë pjesë e projektit. Selpi dhe Jasmina janë mësues me përvojë në realizimin e disa projekteve në këtë shkollë dhe aktivitetet që realizojnë me krijimtarinë e tyre shfrytëzohen edhe në procesin e rregullt mësimor.

Njohja përmes lojës

Nxënësit, siç sqaroi Kukuneshoska, fillimisht mblidhen në klasën e pajisur për qasje joformale, pikërisht për atë qëllim.

“Fillimisht nxënësit njihen me njëri-tjetrin nëpërmjet një loje. Ne bëjmë një rreth ku të gjithë mund të shohin dhe dëgjojnë, të njihen me njëri-tjetrin dhe të bisedojnë për një temë të caktuar. Filluam duke thënë një fjalë me shkronjën e parë të emrit të tyre. Të gjithë nxënësit e përsëritën atë për të mësuar përmendësh më mirë të gjithë pjesëmarrësit e punëtorisë”, shpjegoi Jasmina.

Në njërën nga orët e mësimit u trajtua tema “identiteti”, ku nxënësve u shpjegua se çfarë do të thotë identitet, me anë të lojës nxirrnin në pah karakteristikat e identitetit të secilit. Për realizimin e aktiviteteve përdorin materiale të ndryshme, shënojnë në letër karakteristikat e personalitetit të tyre, si funksionojnë në shkollë dhe jashtë saj, çfarë është e rëndësishme për një person, traditën, fenë, familjen, sportin dhe segmente të tjera të jetës së përditshme.

“Ne krijuam një lule. Në çdo gjethe të lules kemi bërë karakteristika për çdo individ. Ishte interesante për studentët të thoshin një karakteristikë që lidhet me identitetin e tyre. Këtu kemi përfshirë: traditat, muzikën, sportin, diçka që e karakterizon nxënësin si person“, thotë Kukuneshoska.

Miqësi multietnike përmes ngjashmërive

Nxënësit nga bashkësitë e ndryshme etnike kanë më shumë ngjashmëri sesa dallime, sipas mësueses Selpi Poshka. Kjo, sipas saj, nxit një atmosferë bashkëpunimi të ndërsjellë.

“Ata nxënës kanë më shumë ngjashmëri sesa dallime. Prandaj, ndryshe nga projektet e tjera multikulturore, ky është një projekt që thekson ngjashmërinë e tyre. Fëmijët e sotëm kanë lindur të gjithë në epokën digjitale. Edhe pse flasin gjuhë të ndryshme, ata komunikojnë me njëri-tjetrin në anglisht, flasin për kulturën amerikane, këngët dhe aktivitetet jashtë shkollës”, thotë Poshka.

Fëmijët e sotëm, thekson ajo, janë fëmijë të epokës digjitale. Ajo i lidh ata, pavarësisht nga përkatësitë etnike, fetare dhe të tjera.

“Fëmijët që ne mësojmë janë fëmijë që i përkasin asaj epoke digjitale. Së bashku ata flasin për kohën e kaluar në telefon, serialet e preferuara, lojërat, këngët, flasin për vizatimin dhe këndimin. Ata jetojnë në një realitet virtual, ky është një fakt. Kjo është arsyeja pse sistemi ynë arsimor konvencional shërben si një atmosferë ku kjo mund të filtrohet dhe të përfitohet në ndërtimin e profilit të tyre intelektual”, thotë mësuesja Selpi.

Punëtoritë ishin në gjuhën angleze, sepse në radhë të parë Jasmina dhe Selpi janë mësuese të gjuhës angleze, gjë që nuk ishte aspak problem, sepse nxënësit e gjetën veten në atë kulturë.

“Këtu kemi qenë të kujdesshëm të theksojmë se kultura angleze apo amerikane është një lloj kulture dhe nuk do të thotë se duhet ta pranojnë atë, por është vetëm një mjet që mund të përdoret në komunikim dhe bashkëpunim të ndërsjellë”, shtoi Poshka.

Përfitimi i projekteve, përfundoi ai, është se fëmijët vazhdojnë të shoqërohen jashtë punëtorive.

“Pas bisedave në klasë, ata njihen më mirë, ndiejnë afërsi me njëri-tjetrin dhe tashmë kanë ndërtuar një miqësi, e cila nuk ka pse të monitorohet, por është e natyrshme”, vë në dukje Selpi.

Kukuneshoska theksoi se ata nxënës, përveç takimit me njëri-tjetrin në korridoret e shkollës, njiheshin edhe nga aktivitetet e përbashkëta jashtë shkollës, si mësime private, kurse etj.

Bashkëpunimi dhe miqësia e fëmijëve është një mesazh për shoqërinë

Këta fëmijë, sipas Jovçeskës, janë shembull në shkollë, tregojnë se të gjithë jemi të fokusuar në afinitetet tona pa dallim etnie dhe se kjo është ajo që na bashkon.

Pjesëmarrja në punëtori, shtoi Poshka, çon në vetëbesim më të madh te fëmijët, ata janë më të mirë në të folurit publik, më të hapur për të shkëmbyer përvoja dhe për të dëgjuar këndvështrime të ndryshme.

“Qasjet e tilla padyshim kontribuojnë në ndërtimin e tyre si njerëz më të hapur, që është një nga synimet. Këta fëmijë janë produkt i bashkëpunimit dhe miqësisë së ndërsjellë dhe me këtë i dërgojnë edhe një mesazh shoqërisë. Fëmijët që mund të përshëndesin njëri-tjetrin në një gjuhë tjetër nëpër korridore është në vetvete mesazhi se është krejtësisht në rregull të funksionojmë së bashku pavarësisht se çfarë gjuhe flasim dhe realiteti është që funksionojmë së bashku”, theksoi Poshka.

Aftësi të përmirësuara dhe njohuri më të pasura

Matej Dalçeski, nxënës i klasës së 6-të dhe Sema Tsoka, nxënëse e klasës së VII-të, ndanë përvojën e mrekullueshme të ditëve të kaluara në “Klasat Multikulturore” në SHF “Vëllezërit Milladinovci”.

Për Semën, projekti ishte një përvojë e shkëlqyer, kohë e kaluar në argëtim, edukim dhe punë ekipore.

„Projekti ishte një përvojë e madhe për mua. Më ndihmoi të përmirësoja aftësitë dhe njohuritë e mia dhe të respektoja mendimet e njerëzve. Mendoj se këto lloj projektesh janë mënyra më e mirë për t’u lidhur me të tjerët“, tha Tsoka.

Matej na tha gjithashtu se periudha e kaluar në “Klasat Multikulturore” ka qenë e paharrueshme dhe ka mësuar shumë.

„Të them të drejtën, kam një përvojë të mrekullueshme. Aktivitetet ishin shumë argëtuese dhe kalova shumë mirë. Takova gjithashtu shumë miq të rinj, mësova fjalë të reja, si dhe lloje të reja hobi që mund t’i provojë. Në përgjithësi ka qenë shumë bukur dhe shpresoj të marr pjesë edhe në projekte të tjera“, tha Dalçeski.

Sipas Jovçeskës, efektet e punës së projektit mund të ndihen jo vetëm në shoqëri por edhe në organizatë, pasi këta nxënës të bëhen nxënës të shkollave të mesme do të kenë interes të madh për të marrë pjesë në punëtoritë që organizojnë, sepse këta fëmijë janë të hapur dhe kuptojnë se ka kultura, etni të ndryshme dhe procesi bëhet më i lehtë për të mësuar diçka që është e përbashkët për ta që i bashkon, që janë realitete të ndryshme.