Zhurnal zbulon “Skandalin” në EMC / Janë marrë 865kg, vetëm 374kg ngjala janë hedhur në Liqenin e Ohrit ! Të reagojnë Prokuroria dhe Gjyqësori
Shkup, 17 gusht – Dyshime për korrupsion ekzistojnë në shumë sfera në Maqedoninë e Veriut, por rrallëherë do t’i shkojë ndërmend dikujt që dyshime të tilla mund të ekzistojnë edhe në procedurën e shumimit të liqenit të Ohrit me ngjala.
Një rast i tillë, ku ka shumë gjasa të vërtetohet se ka tentativë korrupsioni, është zbuluar nga Agjencia e Lajmeve Zhurnal.
Pasi Zhurnal, bazuar në informacionet e qytetarëve të shqetësuar dhe sinjalizuesve të ndryshëm, njoftoi se Liqeni i Ohrit nuk është shumuar me ngjala për disa vite, ESM si kompani kompetente na konfirmoi se një gjë e tillë nuk është bërë që nga viti 2019.
Edhe pse kjo tingëllon mjaft skandaloze, ESM justifikohet se vonesa ka ardhur për shkak të pandemisë, me të cilën mësuam për një tjetër perlë që pandemia e Covid-it ndikoi edhe në procesin e shumimit të ngjalave.
ESM nuk ka asnjë konfirmim në lidhje me sasinë e ngjalave të reja që janë lëshuar në liqenin e Ohrit gjatë shumimit të fundit.
Zyrtarisht kanë deklaruar se shumimi është bërë me 865 kg ngjala të re, por Zhurnal disponon një dokument që tregon se shumimi në vitin 2019 është bërë me vetëm 374 kg, edhe pse 865 kg të kërkuara iu janë dorëzuar rregullisht autoriteteve përkatëse.
Nga Ministria e Bujqësisë, Pylltarisë dhe Ujërave thonë se shumimi i liqenit të Ohrit me troftë dhe ngjala duhet të bëhet një herë në vit në masën 750 kilogramë. Ky informacion konfirmoi edhe një herë të gjitha shkrimet e mëparshme të Zhurnal, të cilat i referohen mosrespektimit të rekomandimeve ligjore dhe ekspertëve, si dhe dëshmojnë sesi shteti e trajton pasurinë e tij natyrore dhe të çmuar.
“Sipas nenit 104 të Ligjit për Peshkimin dhe Akuakulturën, grumbullimi i zonave të peshkimit bëhet nga Ministria e Bujqësisë, Pylltarisë dhe Menaxhimit të Ujërave përmes repro qendrave të regjistruara. Sipas bazës së peshkimit për ujin e peshkimit të liqenit të Ohrit, zona e peshkimit duhet të jetë e pajisur me ngjala të re në sasi prej 750 kg në vit, përveç troftës së Ohrit. Për çdo shumim Inspektorati Shtetëror i Bujqësisë përgatit një raport, ndaj për informacion të saktë mbi sasinë e të miturve të stokuar duhet të kontaktoni DIZ-in”, thanë për Zhurnal nga Ministria e Bujqësisë.
Të njëjtën gjë e kishte thënë më herët edhe instituti hidrobiologjik në Ohër, nga ku u shpreh se si duhet të vepronin realisht përgjegjësit në përputhje me rregulloren ligjore, e cila mesa duket, siç e kemi paralajmëruar më parë është shkruar që të qëndrojë vetëm në letër, duke qenë se edhe ne mori një konfirmim zyrtar se liqeni nuk ishte i shumuar deri në vitin 2019.
“Për shumimin me ngjala të mitur në vitin 2019, si dhe për çdo grumbullim, në përputhje me nenin 104 të Ligjit për Peshkimin dhe Akuakulturën e R. S. Maqedonia (Gazeta Zyrtare e Republikës së Maqedonisë nr. 7/08, 67/10, 47/11, 53/11, 95/12, 164/13, 116/14, 154/15, 193/15, 39/16 dhe 83/18 dhe Gazeta Zyrtare e Republikës së Moldavisë nr. 150/21) dhe në përputhje me pikën 9.1 të Fondacionit të Peshkimit për ujërat e peshkimit të Liqenit të Ohrit për periudhën 2017-2022 (Gazeta Zyrtare e Republikës së Moldavisë Nr. 55/17), Liqeni i Ohrit do të ishte i pajisur me të paktën 750 kilogramë ngjala evropiane (anguilla anguilla), me peshë deri në 30 g, por jo më pak se 25,000 individë. Çodhja me të njëjtën sasi është dashur të bëhet çdo vit, në këtë rast në periudhën prej vitit 2017 deri në vitin 2022, sipas bazës së përmendur tashmë të peshkimit”, thotë dr.Iliq-Boeva.
Pas kësaj, me të drejtë ata që dinë pyesin se ku është baza e arbitraritetit në ESM, përsa i përket (mos)shumimit të perlës sonë, liqenit të Ohrit, me ngjala.
Pyetja e tyre është nëse drejtori i përgjithshëm i ESM, Vasko Stefanov, është i pafuqishëm të ndryshojë diçka para drejtorit tjetër të njësisë, Sasho Korkut, apo janë të dy të përfshirë në këtë situatë të turbullt, e cila mund të ketë edhe një vendim gjyqësor?
“A ka struktura të korruptuara në Maqedoni që përpiqen të ‘nxjerrë dhëmbët’ edhe nga ngjala e re që është për shumim?”, është pyetja e radhës që bëjnë bashkëbiseduesit tanë, duke vërejtur se liqeni i Ohrit si dhuratë nga natyra është i mbrojtur në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar.
Nëse nuk zbardhen këto dilema këtu te ne, turpi mund të shpërthejë ndërkombëtarisht dhe për fat të keq, nëse kjo ndodh, atëherë turpi nuk do të mbulojë vetëm fajtorët e drejtpërdrejtë, por të gjithë vendin tonë. Një teh do të plasaritet para gjithë botës, për shkak të disa njerëzve dhe paaftësisë së tyre, ose ndoshta dëshirës për të fituar diçka.
Ndoshta këtu ka vend për një reagim të autoriteteve të bazuar në një zë prekës. Të nisin hetimet për të sqaruar nëse ka pasur parregullsi dhe abuzime. Nëse ka pasur, kush i ka bërë, pse e ka bërë, dhe sigurisht për të dhënë përgjegjësi. Nuk është mirë që këto dilema të shoqëruara me prova të forta të notojnë në ajër, sepse bëhet fjalë për ekosistemin e një liqeni i cili është një thesar natyror dhe si i tillë nuk na përket vetëm neve si brez, por duhet të trashëgohen nga brezat e ardhshëm.
